تبليغاتX
دلت را خانه ما كن مصفا كردنش با من

دلت را خانه ما كن مصفا كردنش با من

 

 

 دل محبت   بایدش غم ها    چرا؟                            با من از روزت بگوشبها چرا؟

سايه سارت  را به ما خلعت  بده                             عاشقي  را  پيشه  كن ، تنها چرا؟

 

چشم خود   را   با  دلم  همراز  كن                            غمزه ای کن ، با  دو چشمت ناز كن

زندگي  را بهر خود زندان مگير                                         پر گشا   از اين قفس  پرواز  كن

 

+ نوشته شده در 90/02/30 16:50 توسط محمد مهدی عالی پور |


                           

                          قلمي  از     پر ِ مژگان      نگارم  

                                                                                                                                                                      بنويسم   دو   كلام از شب تارم

                              همه عمرم به تو گفتم غم دل را

                                                                                                                                                                      به   اميدي    كه    بماني    تو       كنارم

                                تو شكستي د ل من را به جدايي    

                                                                                                                                                                   منه عاشق به چه جرمي سَرِ دارم؟

                                 مگر از عاشق دل خسته چه ديدي ؟

                                                                                                                                                                       تو  بگو  اي  گل  زيباي بهارم

                                تن و جانم شده ماواي بلايت

                                                                                                                                                                      ز    بلايي     كه   نيا يد   گله   دار م

                                نظري كن به دلم امشب   و باز آ

                                                                                                                                                                           كه فراق از  تو   دگر  برده  قرارم

                                  به   خدا  شكوه  برم  گر   تو  نيايي

                                                                                                                                                                              كه تويي همدمِ دل،مونس و يارم

+ نوشته شده در 89/09/20 9:24 توسط محمد مهدی عالی پور |


چشم خستم مثل ابرا، اشكا هم قطره ی بارون                        
                                                                     بعد لحظه  ي جدايي، مي مونن  خاطره هامون
میگي که باید برم من، موندنم رنگی نداره                                                                                                                    
            
فک نکن که بر میگردم ،جدایی مرگي نداره
میري تا قلب شکستم، شبا رو تنها بمونه               

                                                                     توی این لحظه ی آخر،  از نگام نگير  بهونه
ياد اون روزاي اول،كوله بار عشق و  شونم                                                                                     
         
یاد قولا و قسم ها ، كه  کنار تو می مونم
بعد رفتنت عزيزم، دلم از عاشقی خسته س                                                                                  

                  قصه ی رفتن تلخت ،درد من قلب شكسته س
حالا  هم کنار اوني  ،ميدونم دوسش نداری                                                                    
             
می دونم یه روزی اونو ،مثل من تنها میذاری

 

 

+ نوشته شده در 90/03/18 18:27 توسط محمد مهدی عالی پور |


عالم دل

 

مهرت به دلم نشسته ساليست                                                                                                      

                                                                 جاي تو به دل هميشه خاليست

گويا تو ز اين خبر نداري                                                                                                      

                                                                  با ديدن تو   مرا چه حاليست؟

از   چشم   تو    بر  دلم   فريبي                                                                                         

                                                  با   اينكه      تو     با    دلم   غريبي

عطر نفست برده    قرارم                                                                                  

                                              در  عالم  دل  تو   بي   رقيبي

دادم دل و جان هر دو به دستت                                              

                                                          با ديدن آن نرگس مستت

مشتاق توام به من نظر كن                                                                  

                                                                    تا من بزنم بوسه به دستت

+ نوشته شده در 90/02/30 16:52 توسط محمد مهدی عالی پور |


  كوي دل

به چشمانت نظر كردم                     به كوي دل سفر كردم

براي   رفع    تنهايي                                چو  ديوانه  خطر  كردم

بگفتم وه چه زيبايي                              بده در دل مرا جايي

شوم يكباره قربانت                            كه همچون من تو تنهايي

مگو بر عشق بي ميلي                              كه مهتابم به هر ليلي

به گيسويت گرفتارم                                شدم مجنون بشو ليلي

+ نوشته شده در 90/01/30 15:55 توسط محمد مهدی عالی پور |


 

                                                        تمناي نگاه

 

                                               مانده ام تنها...

                                               بر دلم حسرت، برزبانم اي كاش

                                                 كه چرا با تو نگفتم از راز دلم از تمناي نگاه

                                             و قصه ي تكراري دوست داشتن

                                                كه با جدايي زيباتر شد

                                                 سالها ماندم منتظرت

                                               چشم من بر در بود ،نگاهم بر راه

                                                كه تو مي آيي روزي

                                              چشم من روشن بررخ زيبايت

                                              و به تو خواهم گفت:

                                               از علاقه، از عشق

                                               ولي افسوس نيامد جز خبري

                                                   كه شدي يار كسي

                                                   آه از آن ساعت شوم

                                                بزد آتش بر جان ،نمكي بر زخمم

                                                كاش اينك تو بيايي و ببيني حالم

                                                بي تو افسرده

                                                 مانده ام تنها ...

 

+ نوشته شده در 90/01/04 12:32 توسط محمد مهدی عالی پور |


لحظه هاي بي عبور

شب كه از عمق وجود  ، ناله ها جون می گیره                                           

                                                                                       اشك اين چشماي خيس  ،بوی بارون می گیره

حس و حاله نابيه    ،    گريه ي    شباي    تار                                                                              

                                                                                                           امشبم خيره به در ، مي شينم چشم انتظار

سكته ي ساعت شب   ،لحظه هاي بي عبور             

                                      

                                                                                                   چشمك ستاره ها  ،  توي چشماي صبور

      خسته از اين روزگار   ، خسته از نبودنت                                                             

                                                                                        توي شعر عاشقي  ، شب تا صبح سرودنت

مژده ي اومدنت ،عطر ياساي سپيد                                                                    

                                                                                              ازرو گلبرگ لبت، ميشه فردا بوسه چيد   

سكته ي ساعت شب   ،لحظه هاي بي عبور           

                                             

                                                                            چشمك ستاره ها  ،  توي چشماي صبور

 

+ نوشته شده در 90/01/04 12:26 توسط محمد مهدی عالی پور |


                   

                             پس کوچه ها

               يك شبي دل عازمه ميخا نه  شد                                                 با        همه   معشو قه  ها      بيگا نه    شد

           مهوشي ديدم به آن پس كوچه ها                                               در دلم جا  كرد   و  دل  بتخانه شد

              با نگاهي عقل و هوش از سر پريد                                           يك نگاه از چشم او پيما نه  شد  

              چشم دل از  ديدنش  لبريز مي                                                قصر شاهي پيش دل ويرانه شد

              با     حضور  گرم   خود     جاني   دميد                                                         خا نه ام  با    مقدمش   گلخا نه   شد

              بعد آن شب زندگي معنا گرفت                                    گرد شمعش جان من پروانه شد

 

+ نوشته شده در 89/09/23 10:39 توسط محمد مهدی عالی پور |


       

        یار مهرو

 

    دلم مشتاق وچشمم خیره بر در                                                       که بیند بار دیگر روی دل بر       

    دهم بر دل نوید روی یارم                                                          شود بیتاب ؛ بیند مه نگارم

    و آیا مي رسد  هنگام    با  هم؟                                                        كه  چشمانش   شود   محو   نگاهم؟

            کنم وصف جمال یار مهرو                                                     زند  تیغی  به قلبم طاق  ابرو

          چه گویم از بلندای کمانش                                                        بود رنگین تر از هر گل لبانش

               مرا     کرده    اسیر           پیچش    مو                                                      تنش نازکتر از گلهای شب بو

    به يك كنج لبش خالي خوش اندام                           دلم   با     یا د   او   مي گردد    آرام

 

+ نوشته شده در 89/09/21 13:28 توسط محمد مهدی عالی پور |


      آتش عشق

                         آتش عشق تو گلستان من                                            قامت تو سرو خرامان  من     

 سوختن از عشق هنر عاشقي                                جز  تو  نديدم  به  دلم  لايقي

          اي كه تويي لاله ی صحراييم                                      گر  بروي   كس نكند   ياريم

        مهرتواي دوست چو  مرهم بود                         خنده  ي تو غم ز دله من بَرَد

          چشم توهمچون قدح وجام من                                زلف كمندت تله و دام  من

عشق  تو     در   روح  و  تن  و  كالبد                                          ياور  و غم خوار توام تا  ابد

+ نوشته شده در 89/09/20 10:12 توسط محمد مهدی عالی پور |


                                                                                                                                                                                                          ديروز

 

                                      من آن گلبرگ رنگينم كه پژمرده ز بي يا ري                                          

 

                                                                                                                                                                                                                                تو اي باران روح افزا  چرا بر دل نمي باري

 

                                        من آن دلگرم ديروزم كه دلسردم ز همراهي    

                              

                                                                                                                                                                                                                                          تو   همراهيه   فردايي،چرا  من  را   نمي خواهي

 

                                    من آن دلشاد و مسرورم كه غمگينم به تنهايي   

      

                                                                                                                                                                                                                                       تو    با   من  هم نشيني كن  ، كه  پاياني   به غمهايي

 

                                   من آن مرغ سبك بالم كه  رفتي و شدم زخمي

 

                                                                                                                                                                                                                                     حضورت  بال پروازم  بزن  مرهم بكن رحمي

 

                                  من آن شمع فروزانم كه خاموشم ز اين دوري

 

                                                                                                                                                                                                                                           تو با شبهاي چشمانت بزن آتش بده نوري

 

                                 من آن   بيدار   شبهايم كه  با    ياد    تو  مي خوابد                       

  

                                                                                                                                                                                                                                                    تو هم مهتاب زيبايي كه در شب ها نمي تابد

 

+ نوشته شده در 89/09/18 13:52 توسط محمد مهدی عالی پور |


                                                                                                                                    تنگ رؤيا

                                                                 به ياد آور غروبي را

                                                                     كه در قلبم نشستي

                                                                      به يك لبخند

                                                                       شدي ماهم ،شدي  دلبند

                                                                           نگاهي از سراحساس تنهايي به چشمانت

                                                                           چه رمز آلود   و مبهم بود

                                                                             ولي زيبا

                                                                             دلم مسرور  و شاد از اين  كه ديگر با تو خواهم بود

                                                                              نگاهم خيره   بر فردا

                                                                                  شوي سنگ صبور دل  ،پناه خستگي هايم

                                                                                 وآغوشي پر از گرما

                                                                                به  ياد  آور شب باران

                                                                                به  زير   سا يه ي  چترم تو ميگفتي ز   باورها

                                                                                ز عهد و عشق و  ماندن ها

                                                                                ندانستم كه خواهي رفت

                                                                              دلت با ديگري ها بود 

                                                                            ولي جسمت  در آغوشم

                                                                           نگاهت خيره   بر چشمم و مي ديدي دگر ها را

                                                                        و اينك من  پريشانم

                                                                         غريب و  بي كس و محزون

                                                                             منم تنهاي  بي رؤيا

                                                                              تو اي  سنگ صبور دل  ،شكستي تنگ  رؤيا   را

 

 

+ نوشته شده در 89/09/18 13:41 توسط محمد مهدی عالی پور |


                 عشق زميني

  رفته ای دنبال ياري كو به كو                                                         در  پي  عشقی    ولي  معشوقه  كو؟

  يك جواني داری و  صدها حوس                                            آرزوها  يت درختي بي حرص

  يا به هر زيبا رخي مجنون شدی                                                       يا به هر ليلا رخي مديون شدی

  عمر  تو  پوشالي  و  در يك قفس                                         زندگي كردی ولي بي هم نفس

                                                                       *                                                  *                                               *                                                                                

 بشنو این پند از زبانم اي جوان                                                  مي شناسم عشق نابي در نهان

  دل به  دستش گر   دهي  ياري كند                                       روز سختي بس وفا   داري كند       

  بايد از عشق زميني دل گسست                                    پيش دريا  اين تيمم باطلست

  قلب خود را با خدا همراز كن                                               تن رها كن سمت او پرواز كن

  با   خدا  از  درد   و غمهايت  بگو                                                    تا سحر بيدار و يك خلوت بجو

  سجده كن تا عرش  او جايت شود                                    كوله باري   بهر   فردايت شود              

+ نوشته شده در 89/09/16 11:2 توسط محمد مهدی عالی پور |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

براي بازديدبهترازاين وبلاگ احتياج به فونت نستعليق داريد برای دانلود فونت کمی پایین تر بروید

تمامی اشعار و ترانه های این وبلاگ متعلق به شخص اینجانب بوده و هرگونه کپی برداری از آن بدون ذکر نام سراینده پیگرد قانونی خواهد داشت.
با تشکر محمد مهدی عالی پور


صفحه نخست
پست الکترونیک


پیوندهای روزانه

حديث دل
عاشقانه ها
یک شعر سکوت
دل نوشته ها
وبلاگ ترانه سرا(حامد فیروزبخت)
و خدایی که در این نزدیکیست
اشعار مريم
مسافر دل
و خدایی که در این نزدیکیست
هفته های من(محمد سعیدی)
بی نهایت
وبلاگ رسمی علی منصوری خواه-ترانه سرا
ترانه هاي رضا ارشلو
وبلاگ رسمی سعیده پورمحمد "ترانه سرا"
Φ جهنم يخي Φ
welcome2hell
اشعار مرحومه ن.نهازي
آرشیو پیوندهای روزانه


نوشته های پیشین

خرداد 1390

اردیبهشت 1390
فروردین 1390
آذر 1389


آرشیو موضوعی

شعر كلاسيك
شعر نو
ترانه


پیوندها

manager
دانلود فونت نستعليق
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin